poniedziałek, 4 grudnia 2017, 07:43

powstrzymaj gazy

Z dość mętnych powodów kupiłem energooszczędną kartę graficzną GeForce GTX 1050 Ti z którą potem nie bardzo miałem co zrobić, więc teraz robi eterki (𝝣). Ale ja nie o tym. Otóż przy okazji, żeby z grubsza ustalić ile zapłacę za włączenie komputera na stałe, kupiłem tzw. watomierz czyli wtykany w gniazdko gadżet za 50 zł pokazujący zużycie prądu podłączonego przezeń urządzenia (jeśli ktoś ma cień wątpliwości, to podłączam ja, ale nie bezpośrednio tylko przez ten miernik). Chciałem się zarazem upewnić, że włożenie 1050 Ti do Della T30 z energooszczędnym zasilaczem 290W nie jest złym pomysłem (nie jest, całość pracuje poniżej 105W). Z ciekawości zacząłem potem podłączać różne inne urządzenia, ale zaraz mi się znudziło, wyniki były mało zaskakujące.

Nieoczekiwanie ciekawe okazało się natomiast normalne używanie innego komputera podłączonego przez watomierz, połączone z zerkaniem na wyświetlacz miernika. Na laptopie od razu wszystko jasne, wentylatorek zaczyna wyć gdy tylko procesor ciężko pracuje. Po dorosłym komputerze z czterordzeniowym procesorem trudno poznać, taki wyje dopiero po dwóch godzinach instalowania comiesięcznych poprawek do Windows, na co dzień łatwo zapomnieć, że po cichu męczy się o wiele częściej. A na mierniku zaraz widać. I tak oto gadżet za 50 zł otworzył mi oczy. Np. jaką zarazą są napędzane javascriptem reklamy. Które do tej pory uważałem za nieszkodliwe paskudztwo i najwyżej omijałem wzrokiem. Poczułem się nieswojo, gdy okazało się, że już po włączeniu kilku stron posranych filmowymi reklamami procesor bierze trzy razy tyle prądu. Nie dość, że sam się męczę udając, że mnie te coraz bardziej nachalne reklamy nie wkurwiają, mam jeszcze zwiększając emisję gazów cieplarnianych pchać ludzkość do katastrofy klimatycznej? Głupie to i nieetyczne zarazem.

Pomysły, żeby uwolnić się wreszcie od reklam i zasilać producentów mikropłatnościami w kryptowalutach (patrz np. Brave Payments) mają na pierwszy rzut oka podobną wadę. Bo przecież wytwarzanie kryptowalut też związane jest ze zwiększoną emisją CO2 (nawet jeśli teoretycznie nie musi). Ale wyświetlanie reklam za każdym razem będzie szkodliwe, natomiast raz wytworzona waluta już nikomu nie szkodzi, a można nią obracać. Jestem więc umiarkowanym optymistą. A tymczasem zaczynam używać adblokerów. Bez żadnych skrupułów. I tak dość długo wytrzymałem.

Przy okazji wypada wspomnieć o jeszcze jednym prostym rozwiązaniu, które już ma złą prasę, niestety nie bez powodów. Można oczywiście zrezygnować z reklam, zapomnieć o mikropłatnościach i zamiast tego produkować (niektóre, np. Monero) kryptowaluty javascriptem bezpośrednio w przeglądarce użytkownika. Rzecz jasna wypadałoby mieć na to jego wyraźną zgodę (choć podobno są i tacy, którym wszystko jedno: Badass alert: 1 in 5 Brits don't give a damn about webpage crypto-miners). Tak czy owak nie jest to rozwiązanie zasadniczo złe. W odróżnieniu od natrętnych prądożernych reklam.

środa, 22 listopada 2017, 07:59

czochranie łysego

Wielkie odkrycie koreańskich naukowców (podobno sam minister zdrowia nauki ogłosił), więc pewnie było już nawet w krajowych mediach. Ale koń by się uśmiał — w łysienie zamieszane jest białko "rozczochrany" (ang. dishevelled).

Publikacja Targeting of CXXC5 by a Competing Peptide Stimulates Hair Regrowth and Wound-Induced Hair Neogenesis jest za paywallem, więc zacytuję ze streszczenia: "Disrupting the CXXC5-Dishevelled interaction with a competitor peptide activated the Wnt/β-catenin pathway and accelerated hair regrowth and wound-induced hair follicle neogenesis. Overall, these findings suggest that the CXXC5-Dishevelled interaction is a potential target for the treatment of hair loss."

sobota, 19 sierpnia 2017, 05:46

kwagga

Pisanie o doszczętnie wybitych zwierzętach jest prawie tak przygnębiające jak czytanie o tym. Co prawda zdarzały się wcześniej dużo gorsze kataklizmy, a życie na Ziemi i tak od początku skazane jest na zagładę (Słońce nim zgaśnie najpierw spali wszystko). Ale jak się tym pocieszyć, gdy tak trudno się wzruszyć losem trylobitów, a i Słońce na razie trzyma się całkiem nieźle. Lokalny pożytek z wybicia wielu gatunków zwierząt mają chyba współcześni myśliwi, prawdziwi miłośnicy przyrody. Niepodważalnym dowodem ich miłości może być to, że żadnego gatunku ostatnio nie zlikwidowali. Wcześniej ludzka bezmyślność mogła najwyżej świadczyć o przewadze boskiej mądrości, dbającej by wilk był syty i owca niewymarła. Z drugiej strony, że Bóg coś dobrego stworzył, a człowiek to stworzenie nieodwracalnie zniszczył, mogło być też źródłem cennych ateistycznych refleksji. Że człowiek potrafi wybić wszystko, także siebie. Dziś już nikt przy zdrowych zmysłach nie sądzi, że oko opatrzności czuwa i jakaś niewidzialna ręka powstrzyma nas w porę przed samozagładą. Rakiety dalekiego zasięgu z głowicami atomowymi mogą mieć już nawet odżywiający się błotem i trawą Koreańczycy Pn, a efekty globalnego ocieplenia będą niestety coraz bardziej upokarzające.

Natknąłem się niedawno na smutne zdjęcie żywej kwaggi, jedno z tych co w Wikipedii i pewnie z okazji rocznicy śmierci ostatniej (12 sierpnia 1883). A że akurat wcześniej czytałem po co zebrom pasy, to wnet błyskotliwie skojarzyłem, że kwagga miała pasy tylko tam, gdzie nie sięgała ogonem. No bo te pasy — jak coraz śmielej twierdzą naukowcy — mają podobno zniechęcać muchy do siadania. Zagadka uderzającej pasiastości zebr z pewnością dręczyła każdego młodego przyrodnika, taki antykamuflaż wygląda na aposematyzm, a zebra może najwyżej kopnąć albo ugryźć i np. lwów to nie odstrasza. Kompromisowe umaszczenie kwaggi pokazuje chyba, że jaskrawa pasiastość jednak kosztuje i opłaca się tylko wtedy, gdy muchy są gorszym utrapieniem niż lwy. Mogę więc podejrzewać, że na samym południu Afryki, tam gdzie kiedyś żyły kwaggi, much było znacznie mniej albo były mniej szkodliwe. Lwy są mało wymagające, panowały kiedyś na znacznie większym obszarze niż dziś, także w południowej Europie. Islam zresztą też.

Przy okazji dowiedziałem się, że płody zebry są najpierw ciemne, a potem robią im się jasne pasy. Szkoda, że nie nagrano głosu kwaggi, zapewne przypominał głos jakiejś innej zebry. Na tle pomysłów wskrzeszania wymarłych mamutów czy turów projekt wskrzeszenia kwaggi wygląda dość rozsądnie. Nie są to rzecz jasna prawdziwe kwaggi, ale można przynajmniej sprawdzić jak na nich muchy siadają.